دِل‌مه وَ ســـــــــــازَ چَك چَكي...
دِل‌مِه كبابهَ چَك چَكي
مست و خرابهَ چَك چَكي
جَلدِه خَه وا كُ چَك چَكي
وَر تو ثوابَه چَك چَكی
تُو مَكو دِل‌مه اُو شَدَك
ايتوُ شَدَك و اُتوُ شَدَك
تُو مَكو غصه نو شدك
كَنگه‌مِه چَپٌه‌تُو شدك
دِل‌مه وَ ســـــــــــازَ چك چكي
راز ورازَ چك چكي
سِه كُو غم ِ كوُر شْتَه رَه
خِه مِه نْمسازَه چك چكي
از ذوق و خِندَه پَر كُنَك
اِمشوُ تموُم عـــالَمَه
دِل‌مه كبابهَ چك چكي
مست و خرابهَ چك چكي
جَلدِه خَه وا كُ چك چكي
وَر تو ثوابهَ چَك چَكي
چَك چَكي : با غمزه چَپٌه‌توُ : واژگون
تُو : تب وَر تو : براي تو
جَلد : گيسو ، مو كَنگ : كنار، پهلو
اُو : آب
وَ ساز : تحريك كردن/شدن ، ترغيب كردن/شدن(براي انجام كاري)
راز : نوع - راز وَراز : رنگارنگ ، چندجوره بودن
شعر: پيام سيستاني